Τετάρτη, 6 Αυγούστου 2014

ΑΚΟΥ ΖΑΦΕΙΡΗ…

ΑΚΟΥ ΖΑΦΕΙΡΗ… 
Πολλές φορές στην μεταξύ μας επικοινωνία, έχουμε συζητήσει για τον αεροπόρο του χωριού μας, Αθανασάκη Ελευθέριο.
Θέλω όμως να σου τονίσω ότι μας πληροφορήσανε, από τις υπηρεσίες του Δήμου ότι έχει γίνει η ανάλογη μελέτη από το τεχνικό τμήμα του Δήμου, ότι έχει οριοθετηθεί ο χώρος , και έχουν γίνει οι ανάλογες ενέργειες, ώστε επιτέλους να πραγματοποιηθεί αυτό το έργο και να πραγματοποιούνται ανάλογες εκδηλώσεις προς τιμή του Ταναγραίου ήρωα αεροπόρου Αθανασάκη Ελευθερίου. 
Καλά όλα αυτά φίλε μου. Αλλά όμως φίλε μου άλλοι μας έθιξαν ένα άλλο πρόβλημα. Ότι για να γίνει η προτομή πρέπει ο Χύτης που θα το φτιάξει να πάρει και άλλες δουλειές , για να λειτουργήσει το χυτήριο.
Τέλος πάντων εγώ πιστεύω ότι τελειώνοντας η πενταετία, που η καινούργια ηγεσία θα αναλάβει από 1η Σεπτεμβρίου η προτομή του αεροπόρου Αθανασάκη Ελευθερίου που έπεσε στην μάχη της Κρήτης θα φτιαχτεί και θα τοποθετηθεί στο χώρο που έχει προκαθοριστεί. 
ΚΑΙ ΠΟΥ ΛΕΣ ΖΑΦΕΙΡΗ…
Θα ήθελα μέσα από αυτή την μικρή επικοινωνία που έχουμε έστω και με αυτό τον τρόπο να σου τονίσω για ένα θέμα που παρατηρείται 24 ώρες το 24ωρο στο χωριό μας και το αποτέλεσμα θα είναι να θρηνήσουμε κάποιο θύμα η κάποια θύματα.
Να σου πω για την διασταύρωση που υπάρχει στο πρατήριο εκεί που υπάρχει και το άγαλμα των αεροπόρων. Συνέχεια βλέπουμε να περνάνε αυτοκίνητα με μεγάλες ταχύτητες η παίρνοντας την στροφή δεξιά προς τον διεθνή η πηγαίνοντας ευθεία προς το χωριό Άρμα, χωρίς να σταματούν , χωρίς να βλέπουνε ποιος έχει προτεραιότητα κ.λ.π. 
Εσύ τι λές δεν έπρεπε να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα η ανάλογη υπηρεσία του Δήμου, η τροχαία , η να βρεθεί η κατάλληλη λύση για να μην θρηνήσουμε θύματα:

ΑΝ Μ’ ΑΚΟΥΣ ΖΑΦΕΙΡΗ…
Θα ήθελα να γνωρίζεις ότι δύο δραστήριοι σύλλογοι που είχαν προσφέρει πολλές δραστηριότητες στο χωριό μας, ο κάθε ένας από την πλευρά του σήμερα δεν δραστηριοποιούνται. Εδώ θα ήθελα να σου αναφέρω για τον Αθλητικό όμιλο Ταναγραϊκό, ο οποίος για μια 30ετία δέσποζε στα ποδοσφαιρικά δρώμενα της Βοιωτίας καθώς επίσης και για τον Πολιτιστικό Σύλλογο Τανάγρας <<Ποίμανδρος>>, ο οποίος δραστηριοποιούταν στα πολιτιστικά δρώμενα του χωριού αλλά και της Βοιωτίας για 15 χρόνια. 
Σήμερα είναι δύσκολα να ξανά δραστηριοποιηθούν γιατί όπως γνωρίζεις ότι διαλύεται δύσκολα ξαναφτιάχνεται. Ίσως αυτό να οφείλεται και να είναι σωστό όπως μας τονίζει και ο λαός 
<<Κακό χωριό τα λίγα σπίτια).
Όμως σήμερα όπως και εσύ θα παρακολουθείς, ένα άλλο τμήμα θα διαλυθεί, και εδώ θα ήθελα να σου πω για το τμήμα του χορευτικού. Από ότι βλέπεις 5-6 παιδιά μείνανε στο τμήμα . 
Στις 23 Αυγούστου στην γιορτή της Φεγγαράδας που οργανώνεται από τις Ταναγραίες μάλλον το χορευτικό δεν θα δώσει το παρόν στην εκδήλωση. Εμείς οι δύο φίλε μου γνωρίζουμε καλλίτερα από όλους ότι στο χωριό μας υπάρχουν περισσότερα από 30 παιδιά που γνωρίζουν τους χορούς όλων των περιοχών της Ελλάδας. 
Από όλα αυτά που σου τόνισα λέω εγώ τώρα…
Τα άτομα αυτά δεν μπορούν να διαθέσουν από τον χρόνο τους για την Τανάγρα 30 λεπτά τουλάχιστον στις εκδηλώσεις για να φαίνεται και το χωριό τους.
Λέω εγώ τώρα…

ΖΑΦΕΙΡΗ…
Όπως κάθε χρόνο έτσι και εφέτος και μάλιστα μετά τις 15-20 Ιουλίου ο Δήμος Τανάγρας δημιουργεί ένα κοινωνικό έργο μπορούμε να πούμε αφού χρηματοδοτεί το ΚΤΕΛ Θηβών ώστε να διαθέσει τα πούλμαν για να πάνε οι κάτοικοι του Δήμου προς το Δήλεσι και να κάνουν για ένα εικοσαήμερο τα μπάνια τους. Τέτοιες ενέργειες πιστεύω ότι έχουν κοινωνικό χαρακτήρα και συμβάλουν για το καλό των κατοίκων του Δήμου.
ΟΜΩΣ ΖΑΦΕΙΡΗ…
Το Σάββατο 23 Αυγούστου πλησιάζει και όπως και άλλη φορά έχουμε τονίσει οι Ταναγραίες όπως κάθε χρόνο θα πραγματοποιήσουν την Φεγγαράδα.
Φεγγαράδα λέμε το φως του Φεγγαριού όταν είναι πολύ δυνατό . 
Για να δούμε, οι γυναίκες του χωριού μας τι μας επιφυλάσσουν. 
Εγώ πάντως πιστεύω ότι μέχρι τις τέσσερις το πρωί θα χορεύουμε με ολόγιομο το φεγγάρι.

ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΖΑΦΕΙΡΗ ΜΟΥ…
Στην ομάδα ΤΑΝΑΓΡΑ ΒΟΙΩΤΙΑΣ που υπάρχει στο face book βλέπουμε ότι υπάρχουν μόνο 278 μέλη. Και εγώ φίλε μου θέλω να ρωτήσω, και να προβληματιστώ. Μόνο 278 άτομα είναι Ταναγραίοι η φίλοι Ταναγραίων που ενδιαφέρονται να μαθαίνουνε νέα από την Τανάγρα . Λέω εγώ τώρα…
ΕΜΕΙΣ ΖΑΦΕΙΡΗ.. 
Στις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν ψηφίσαμε για να εκλέξουμε τους άρχοντες που θα διοικήσουν στη τοπική αυτοδιοίκηση τα επόμενα 5 χρόνια . Σε ένα μήνα και από την 1η του Σεπτέμβρη θα ορκιστούνε για να υπηρετήσουνε τους συνανθρώπους τους, και να δημιουργήσουνε ένα δήμο με ανθρώπινο πρόσωπο. Εμείς φίλε μου να τους ευχηθούμε καλή επιτυχία, αλλά για θέματα του χωριού μας θα τους τσιγκλάμε΄.

ΤΕΛΕΙΩΝΟΝΤΑΣ ΖΑΦΕΙΡΗ ΜΟΥ…
Θα ήθελα να σου πω για την διήμερη εκδρομή που θα πραγματοποιηθεί από την ενορία του χωριού μας Αγίου Αντωνίου την Δευτέρα 25 αλλά και την Τρίτη 26 Αυγούστου στην ΠΑΝΑΓΙΑ ΣΟΥΜΕΛΑ.
Η διανυκτέρευση θα γίνει στο ξενοδοχείο ΒΕΡΜΙΟΝ στην Νάουσα .
Η Παναγία Σουμελά ιδρύθηκε τον 4ον αιώνα από τους Μοναχούς Βαρνάβα και Σωφρόνιο οι οποίοι έκτισαν στο όρος Μελά του Πόντου εκκλησία μέσα σε σπηλιά. 
Επίσης θα πάμε στην Καλαμπάκα και στα Μετέωρα. 
Η τιμή του εισιτηρίου θα είναι 50 Ευρώ.

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ ΑΕΡΟΠΟΡΟΥ - ΑΘΑΝΑΣΑΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

23 1ΟΥΛΙΟΥ 1943 --- 23 ΙΟΥΛΙΟΥ 2014.
71 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΘΕΤΙΣ.
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ ΑΕΡΟΠΟΡΟΥ - ΑΘΑΝΑΣΑΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ
ΒαθμόςΑνθυποσμηναγός Υπηρεσία / Μοίρα336 Μοίρα Διώξεως ΑεροσκάφοςHawker Hurricane Mk I/Mk II/Mk IIB/Mk IIC 

Βιογραφικό Σημείωμα
Γεννήθηκε το 1921 στην Τανάγρα Βοιωτίας.
Τον Σεπτέμβριο του 1940 εισήλθε στο Τμήμα Αξιωματικών της Σχολής Αεροπορίας. Μετά την κατάρρευση του Ελληνικού Μετώπου το 1941 έφυγε στη Μέση Ανατολή, όπου είχε μετασταθμεύσει και λειτουργούσε η Σχολή Αεροπορίας. Τον Ιούλιο του 1942, παίρνοντας το πτυχίο του χειριστή, ονομάστηκε Αρχισμηνίας και πήρε μέρος στις επιχειρήσεις του Μετώπου της Μέσης Ανατολής.
Στις 23 Ιουλίου 1943 πήρε μέρος σε μια από τις μεγαλύτερες επιδρομές εναντίον γερμανικών στόχων στην Κρήτη με αεροσκάφος Hurricane της 336ης Μοίρας Διώξεως. Παρά το γεγονός ότι μια βοηθητική δεξαμενή βενζίνης αποσπάστηκε από το αεροσκάφος κατά την απογείωση, αυτός δεν ματαίωσε, αλλά απεναντίας εκτέλεσε στο ακέραιο την αποστολή του και τελικά αναγκάστηκε να προσγειωθεί λόγω εξαντλήσεως των καυσίμων. Έπεσε όμως στην αντίληψη μιας εχθρικής περιπόλου και αμυνόμενος με το περίστροφό του βρήκε ηρωικό θάνατο κοντά στα συντρίμμια του αεροσκάφους του.
Πέρασαν 71 χρόνια ( 23 Ιουλίου1943) από την ημέρα που ο συμπατριώτης μας Ελευθέριος Αθανασάκης έλαβε μέρος σε μία από τις μεγαλύτερες επιδρομές εναντίον Γερμανικών στόχων στην Κρήτη, και μαζί με τους 218 αεροπόρους έγραψαν χρυσές σελίδες δόξας για την πολεμική μας αεροπορία. 
Πέρασαν 71 χρόνια και οι τοπικοί άρχοντες αλλά και άλλοι φορείς δεν έχουνε φτιάξει την προτομή του στο χωριό του Τανάγρα Θηβών , να ονοματίσουν τον κεντρικό δρόμο με το όνομά του. 
Οι συνεργάτες μου και εγώ τιμώντας την μνήμη του , τιμώντας την αυτοθυσία του αφιερώνουμε το παρακάτω κείμενο από το αρχείο μας ως ένδειξη σεβασμού, και να πούμε αιωνία του η μνήμη καθώς επίσης και σε όσους έπεσαν σε αυτή την επιδρομή εναντίων των Γερμανών.

ΟΙ ΑΕΤΟΙ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ
ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΑ .
Αεροδρόμιο L.G* Σίντυ Μπαράνι 23 Ιουλίου 1943 .
Η μεγαλύτερη μέρα της αεροπορίας στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής .
Είναι η ώρα που δόθηκε η διαταγή στα ελληνικά φτερά να πετάξουν για πρώτη φορά πάνω από την σκλαβωμένη Πατρίδα και ελεύθερα να σφυροκοπήσουν , να κάψουν , να εξαφανίσουν όπου συναντήσουν τον κατακτητή .

Στόχος … Η Κρήτη .
Εκείνες τις μέρες οι πληροφορίες που έφταναν από την Ελλάδα μιλούσαν για εκτελέσεις , δολοφονίες , αρπαγές , διώξεις , πυρπολήσεις χωριών .
Στέναζε η Αθήνα , υπέφερε η Θεσσαλονίκη , σταυρωνόταν ο Μοριάς , η Κρήτη είχε γίνει ολοκαύτωμα . Απροσκύνητα όμως τα βουνά , οι χαράδρες , τα δάση και οι δρυμοί οι θάλασσες και τα ακρογιάλια . Το ντουφέκι του αντάρτη βροντούσε και έστελνε από τον Όλυμπο το πανάρχαιο μήνυμα του κεραυνού , έδιωχνε το τρέμισμα του φόβου από τις καρδιές , γιόμιζε την ψυχή υπερηφάνεια , ξανάστελνε το χαμένο θάρρος και φώτιζε με φωτιές εκρήξεων την ελπίδα .
Έσφιγγαν τις γροθιές τους μέσα στις σκηνές οι αετοί της Ερήμου και γιόμιζαν μίσος για τον κατακτητή .
Κάθε τόσο γίνονταν επίσημα διαβήματα στη Βρετανική διοίκηση να τους δώσει την άδεια να πετάξουν , να χτυπήσουν τον εχτρό . Όλες όμως οι απαντήσεις είναι αρνητικές . Οι μέρες περνούν με διάφορες αποστολές στην Μεσόγειο με περιπολίες με συνοδείες και επιθετικές περιπολίες πάνω από την έρημο .
Οι νύχτες είναι εφιαλτικές , κατασκότεινες παγωμένες . Το σκοτάδι είναι απόλυτο , ζωντανό , σε τυλίγει , σε σκεπάζει , εισχωρεί από το μάτι ως μέσα στο μυαλό . Όλα μαύρα , αόρατα , υγρά , και ο άνθρωπος χάνει την υπόστασή του , βλέπει να εξαφανίζεται το κορμί του μέσα στο σκοτάδι χάνει τα μέλη του , δεν βλέπει την παλάμη που του ψάχνει τα μάτια . Ακούει στην απόλυτη ησυχία την ανάσα του και νομίζει ότι είναι ο ανασασμός κάποιου άλλου πλάσματος και όχι η δική του .
Η διαταγή ορίζει ότι η συσκότιση πρέπει να είναι εδώ και κάμποσο καιρό απόλυτη . Όχι για τον κίνδυνο αεροπορικής επιδρομής . Από τότε , που βρέθηκε σφαγμένο με κομμένους λαιμούς και ολόισιες μαχαιριές στην καρδιά το Αυστραλέζικο σμήνος από κομάντος του εχτρού που βγήκανε μέσα από την θάλασσα σε ώρα απρόσμενη , σουρθήκανε αόρατοι , ανάκουστοι μέχρι τον καταυλισμό των αεροπόρων . Μια μικρή ομάδα έσφαξε τους σκοπούς έφτασε στις γεννήτριες του ηλεκτρικού και τα φώτα σβήσανε .
Την ίδια στιγμή οι άλλοι πέσανε μέσα στις σκηνές με τα μαχαίρια και τους μακελέψανε στα μουγκά . Το εγχείρημα ήταν γρήγορο ούτε πέντε λεπτά κράτησε . Σαν το άνεμο γυρίσανε τρέχοντας στις λαστιχένιες βάρκες που τους περιμένανε . Όταν μπήκανε όλοι , πυροδοτήσανε δυναμίτες στις γεννήτριες και στα βαρέλια με την βενζίνα και σηκώσανε την κόλαση μέσα από την γη , και την στείλανε μέχρι τον ουρανό και εκείνοι πήραν στα χέρια τα κουπιά και τους κατάπιε η Αχερουσία .
Κοκκίνισε ο ουρανός από τις φλόγες . Μα όσοι τρέξανε από τις κοντινές βάσεις να δώσουν χέρι , βρήκανε τους άντρες του σμήνους πετσοκομμένους πάνω στα ράντζα , μέσα στα ορύγματα , τους σκοπούς διπλωμένους , άψυχους με την κάθετη λαβωματιά της λεπίδας που ξεκινά από τον αριστερό ώμο , πίσω από το ριζάφτι , χώνεται μετά στο στήθος και κόβει την καρδιά στα δύο .
Σκοτάδι , λοιπόν την νύχτα μη και δούνε οι κομάντος τον γνώριμο από φωτογραφίες καταυλισμό που τον διδάχτηκαν ώρες και ώρες και τον περπατούν όπως τις κάμερες των σπιτιών τους . Σβηστές οι γεννήτριες . Άγρυπνες οι διπλοσκοπιές , αμίλητες . Και όσο ακουγόταν βήμα κανένας δεν έπρεπε να ανοίξει το στόμα του μήπως και η φωνή του γινόταν αιτία να τον εντοπίσει ο εχτρός . Ξαγρυπνούσανε λοιπόν με το σκοτάδι πού έπεφτε ολόισια από τον βαθύ ουρανό , που ανέβαινε μαζί με την παγωνιά από την άμμο .
Και εκείνη η θανατερή σιωπή που έκλεινε τις πύλες του κόσμου και σε άφηνε γυμνό ξέσκεπο , ξεπαγιασμένο , ανίσχυρο σε σκοτάδι που ξεκινούσε μέσα από τα μάτια του , σε απομόνωνε από τα μέλη του κορμιού σου . Και Το κορμί που πάγωνε από το κρύο γινόταν ολόκληρο, πες , ακοή .
Έψαχνε τους ήχους για να συλλάβει αυτόν που στέλνει η άμμος όταν τρίζει κάτω από ευκίνητο προσεχτικό λαστιχένιο πέλμα .
Τα μάτια τεντωμένα , η αναπνοή σιγανή μην και ακουστεί . Στην φούχτα το κρύο περίστροφο στραμμένο μπροστά κάτω από την χλαίνη σκεπασμένο με την κουβέρτα που κρατούσε από έξω την ατσάλινη υγρασία .
Και έξαφνα η βάση αναστατώθηκε . Ναι, δόθηκε η διαταγή τα αεροπλάνα μας να πετάξουν στην Κρήτη .
Πολεμόχαρη όψη πήρε μονομιάς το αεροδρόμιο της Ερήμου .
Σε ένταση τα νεύρα , σε συναγερμό οι ψυχές . Οι χειριστές των αεροπλάνων δείχνουν ότι ετοιμάζονται να κινήσουν για γλεντοκόπι και όχι για πόλεμο . Αστειεύονται μεταξύ τους , κάνουν θόρυβο , πειράζονται , δείχνουν χαρούμενοι . Όχι πια πτήσεις σε τοπικές αερομαχίες , σε βομβαρδισμούς μονάδων , σε κουραστικές συνοδείες πολεμικών πλοίων , σε περιπολίες πάνω από την Μεσόγειο .
Στο Σίντυ Μπαράνι συγκεντρώνονται μέσα σε μια νύχτα οι πιλότοι και από τα άλλα πολεμικά αεροδρόμια . Φτάνουν με αυτοκίνητα και αεροπλάνα από το Τομπρούκ , τη Μάρσα Ματρούχ , από το Γκαμπούτ .
Την μεγάλη επιδρομή θα την οδηγήσει το 219 σμήνος με επικεφαλής τον Άγγλο σμήναρχο Μάξ Έιτκεν , γιο του Λόρδου Μπήβεμπουργκ .
Όλοι οι σχηματισμοί χωριστήκανε σε δύο πτέρυγες , που αποτελούνται από δύο Ελληνικές Μοίρες με 22 Χαρικαίην η κάθε μία , από τρεις Αγγλικές και μία Αυστραλέζικη με βομβαρδιστικά Μπόλτιμορ .
Σύνολο 183 αεροπλάνα .
Από το προηγούμενο βράδυ ο Έλληνας διοικητής συγκέντρωσε τους αεροπόρους . Με φωνή που έτρεμε τους είπε .
Αύριο πρωί ξεκινάμε για την πρώτη μας αποστολή στην Πατρίδα.
Δεν πρόφτασε να τελειώσει τη φράση του που την σκέπασαν βροντερές ζητωκραυγές .
Ο διοικητής περίμενε να κατακάτσει ο ενθουσιασμός .
-Για ένα λυπάμαι , πρόσθεσε . Όπως καταλαβαίνετε δεν είναι δυνατόν να πετάξετε όλοι .
Νεκρική σιγή σκέπασε τα λόγια του .
- Για αυτό σας συγκέντρωσα όλους , συνέχισε . Επειδή δεν μπορώ να ορίσω εγώ τα πληρώματα θα βάλουμε κλήρο για να μην διατυπωθούν παράπονα .
- Η τύχη θα αποφασίσει ποιοι θα πετάξουν .
- Η κλήρωση έγινε μέσα σε απόλυτη σιωπή .
- Εκείνοι που άκουγαν τα ονόματά τους βγαίνανε από το διοικητήριο ξεχύνονταν σαν τρελοί , πηδούσαν , χόρευαν , πυροβολούσαν με τα πιστόλια τους στον αέρα , ξεφώνιζαν σμίγανε με τους άλλους , αγκαλιαζόντουσαν και φιλιόντουσαν κάτω από τα φλεγματικά βλέμματα των Άγγλων συναδέλφων τους . Η έκπληξή τους ήταν τέτοια , ώστε για μια στιγμή νομίσανε ότι είχε τελειώσει ο πόλεμος .
- Ρωτήσανε λοιπόν τους δικούς μας . Τελείωσε ο πόλεμος :
- Όχι ,τους απάντησαν γελώντας .Τώρα αρχίζει … .
- Όσοι δεν ευνοήθηκαν από την τύχη , αποτραβήχτηκαν άφωνοι , με βαριά καρδιά στις σκηνές τους . Μερικοί έκλαψαν με λυγμούς , σαν μικρά παιδιά .
- Ύστερα ο διοικητής συγκέντρωσε τους τυχερούς και στον θάλαμο επιχειρήσεων που ήταν μια σκηνή , τους έδωσε τις τελευταίες οδηγίες .
- Να έχετε το νου σας , τους είπε . Να τηρείτε τους κανονισμούς ασφαλείας . Μην αφήνετε να σας παρασύρει ο ενθουσιασμός και αρχίσετε τις τρέλες και σκοτωθείτε άδικα . Τίποτα άλλο . Πηγαίνετε κοιμηθείτε γιατί θα ξυπνήσετε πρωί .
- Λίγοι όμως κοιμήθηκαν συνέχεια εκείνη την αξέχαστη νύχτα της μεγάλης αναμονής .
Ξαγρύπνησαν μέσα στις σκηνές τους οι Έλληνες αεροπόροι απορροφημένοι σε ρέμβη , σε στοχασμούς για την Ελλάδα , για τους δικούς τους , για το τι θα αντίκριζαν την επόμενη ημέρα .
Το πρωί με το πρώτο φως , όλα ήταν έτοιμα . Στα << Χαρικαίην >> , τα αεροσκάφη δίωξης που δεν είχαν μεγάλη ακτίνα ενεργείας ώστε να καλύψουν το πήγαινε – έλα στην Κρήτη , οι μηχανικοί τοποθέτησαν πρόσθετες δεξαμενές με καύσιμα , που λέγονται απορριπτόμενες .
Κρέμονται με μηχανική ανάρτηση και όταν αδειάσουν , ο χειριστής με την κίνηση ενός εμβόλου τις απορρίπτει .
Λίγο πριν από την απογείωση και ενώ το αεροδρόμιο της 336 Μοίρας έτρεμε από την δόνηση 183 αεροπλάνων , στο γραφείο επιχειρήσεων οι χειριστές έπαιρναν τις τελευταίες οδηγίες .
Πρώτο . Ύψος πτήσης ένα μέτρο πάνω από την θάλασσα για να βρίσκονται συνεχώς στον Κώνο αφανείας των γερμανικών ραντάρ που ανίχνευαν την Μεσόγειο .
Η πτήση όμως σε τόσο χαμηλό ύψος είναι δύσκολη , επικίνδυνη , αληθινή δοκιμασία , για τους πιλότους μας .
Αλλά μόνον έτσι θα πετύχαινε ο αιφνιδιασμός και οι Γερμανοί που βρίσκονταν κατάσπαρτοι στην Κρήτη δεν θα προλάβαιναν να συνέλθουν .
Καθόμουν πάνω σε πυρακτωμένα καρφιά , έλεγε αργότερα , ένας χειριστής . Η έκταση της θάλασσας με ζάλιζε . Η επιφάνεια της που νόμιζα στιγμές – στιγμές ότι ήταν ο ορίζοντας , με νάρκωνε .
Όλη την ώρα είχα τον νου μου μήπως καρφωθώ σε αυτή την επιφάνεια που ξεγελούσε την όραση .
Δεύτερο . Απαγορεύεται αυστηρώς η συνομιλία με τα ραδιοτηλέφωνα . Σε περίπτωση που κάποιος πέσει στην θάλασσα δεν θα μιλήσει . Τα γερμανικά ραδιογωνιόμετρα ανιχνεύουν αδιάκοπα . Αν ακουστεί φωνή θα δώσουν συναγερμό στα Μέσσερμιτ 109 και η αποστολή θα εκτεθεί σε θανάσιμο κίνδυνο .
Ύστερα τους μίλησε κοφτά με λόγια σταράτα ο αρχηγός της αποστολής , ο γιός του Λόρδου Μπήβεμπουργκ που ήταν και στενός φίλος του Τσώρτσιλ . Τους πληροφόρησε ότι η επιδρομή , είχε τον χαρακτήρα της εκδίκησης .
Και ότι ήταν αντιπερισπασμός σε επιθετική ενέργεια Βρετανών κομάντος που είχαν καταλάβει και βρίσκονται ακόμα στην Κώ .
Μετά , όλοι τρέξανε στα αεροπλάνα τους .
Ένα – ένα τα βομβαρδιστικά , τα καταδιωκτικά τροχοδρομούσανε , δίνανε φούλ στις στροφές του κινητήρα , ξεκολλούσανε μαλακά από το έδαφος και χάνονταν στο ορίζοντα .
Τότε όμως , στην απογείωση , από Έλληνα ο πρώτος ηρωικός ηρωισμός για τον οποίο από το ίδιο κιόλας βράδυ άρχισαν να μιλούν τα ραδιόφωνα του B. B.C , των Ελευθέρων Γάλλων και της Αμερικής .
Εκεί , επάνω από τον διάδρομο απογείωσης και προτού ακόμα πάρει ύψος το αεροπλάνο του Ανθυποσμηναγού Αθανασάκη , η μία από τις δύο βοηθητικές δεξαμενές της βενζίνας που βρίσκονταν κάτω από τα φτερά ξεκόλλησε και έφυγε , από βλάβη του μηχανισμού ανάρτησης .
Το αεροπλάνο ήταν προκαταδικασμένο να μην γυρίσει στην βάση του . Θα έμενε στην μέση της διαδρομής και θα έπεφτε επειδή θα έμεινε χωρίς καύσιμα .
Μόλις η μακρόστενη δεξαμενή που έχει το σχήμα τορπίλας αποσπάστηκε , ο πύργος ελέγχου ειδοποίησε αμέσως τον Αθανασάκη και τον διέταξε να γυρίσει πίσω και να προσγειωθεί .
Σου έφυγε η πρόσθετη δεξαμενή είπε ο αξιωματικός από τον πύργο ελέγχου .
Αλλά ο Αθανασάκης είχε πάρει την απόφασή του .
- Το γνωρίζω απαντά και κλείνει τον ασύρματο .
Όταν σχηματίστηκαν ψηλά τα σμήνη , οι διπλανοί του , ανήσυχοι , του δείχνουν με το δάχτυλο , ότι του έφυγε η δεξαμενή , αυτή που θα κάλυπτε τον γυρισμό του . Ατάραχος γελώντας ο πιλότος κουνά το κεφάλι , ύψωσε τον δεξιό αντίχειρα και συνεχίζει την πτήση .
Η στάση του , η γελαστή περιφρόνησή του προς τον θάνατο που ήδη βρίσκεται στο αεροπλάνο του ηλεκτρίζει τους σχηματισμούς που πετούν σαν βολίδες ένα μέτρο , ξυστά πες , πάνω από την θάλασσα . Και όταν σε λίγο οι Έλληνες αντικρίζουν την Κρήτη με δάκρυα στα μάτια και ο αρχηγός δίνει το σήμα << επίθεση >> , εφορμούν σαν κεραυνοί . Πρώτη ρίχνεται στην μάχη η Ελληνική σμηναρχία .
Οι Γερμανοϊταλοί αιφνιδιάζονται . Σαν τυφώνας περνούν οι δικοί μας πάνω από την Ιεράπετρα . Γίνονται χαμηλές διελεύσεις , ανατινάζονται αυτοκίνητα , χτυπιούνται εγκαταστάσεις του εχθρού , γαζώνονται και πυρπολούνται καταυλισμοί , τινάζονται στον αέρα αποθήκες βενζίνης και πυρομαχικών .
Οι Γερμανοί συνέρχονται , τρέχουν στις θέσεις τους και απαντούν με αντιαεροπορικά . Μέσα σε ελάχιστα λεπτά της ώρας δημιουργείται χαλασμός . Οι καπνοί από τις καιγόμενες βενζινοδεξαμενές ανεβαίνουν σε ύψος .
Όλα φλέγονται . Οι Έλληνες έξω από κάθε λογική , μεταβάλλουν τα αεροπλάνα τους σε βέλη εκδίκησης . Καταστρέφουν τους σταθμούς επισήμανσης και αεροπορικού συναγερμού . Ακολουθούν τη δημοσιά προς Άγιο Νικόλαο και από εκεί παίρνουν πορεία για το Ηράκλειο . Τα γερμανικά αντιαεροπορικά κατατρυπούν τον ουρανό κεντούν ιστούς αράχνης , παγιδεύουν τις γραμμές εξόδου των αεροσκαφών . Από τους καπνούς που υψώνονται ορμητικά , ο πρωινός ήλιος σκοτεινιάζει . Τα πάντα αναποδογυρίζουν στο ασυγκράτητο πέρασμα των 183 αεροπλάνων της εκδίκησης .
Οικήματα στα οποία έχει στηθεί ο αγκυλωτός σταυρός , αποθήκες , τροχοφόρα , ακόμα και πεζοί σφυροκοπούνται ανελέητα , ασταμάτητα , μεθοδικά . Στην κεφαλή ο Έλληνας αρχηγός επιτίθεται με μανιασμένη ορμητικότητα . Τίποτα δεν ξεφεύγει από την φωτιά και το σίδερο . Σύγκαιρα , μέσα στα χωράφια , στις στέγες των σπιτιών τους , στους δρόμους , στις ακτές , ο ηρωικός λαός της Κρήτης αψηφά τον κίνδυνο .
Κάτω από τις σφαίρες βγάζει μεγάλες μαύρες κεφαλομαντήλες και με αυτές χαιρετάει από την σκλαβωμένη γή , τα λεύτερα παιδία του στον αέρα .
Σύμφωνα με το σχέδιο όλα τα αεροπλάνα πήραν πορεία προς Νότο . Εκεί τα σκορπισμένα σμήνη συγκροτούνται πάλι σε σχηματισμούς . Επιστροφή , απολογισμός . Συνολικά λείπουν 17 αεροπλάνα . Όλοι οι Αυστραλοί έπεσαν . Από την Μοίρα τους των βομβαρδιστικών μόνο ένα Μπόλτιμορ επιστρέφει . Από τους δικούς μας λείπουν ο Σκάντζικας , ο Δούκας και ο Αθανασάκης .
Πολύ αργότερα μαθεύτηκε το τέλος του Αθανασάκη . Μη έχοντας καύσιμα για τον γυρισμό , προσπάθησε και προσγείωσε το αεροπλάνο του σε ένα ξέφωτο του Ψηλορείτη . Ήταν όμως και πάλι άτυχος . Μόλις βγήκε από την θέση του κυκλώθηκε από μια γερμανική περίπολο που έτυχε να βρεθεί εκείνη την στιγμή , εκεί επάνω . Ο Αθανασάκης χωρίς να τρομάξει , τραβά το πιστόλι του και ρίχνει εναντίον της περιπόλου και ορμά σε μια χαράδρα για να σωθεί .
Οι Γερμανοί απαντούν με ριπές , ρίχνονται από πίσω του , τον καταδιώκουν από χαράδρα σε χαράδρα . Η μάχη είναι άνιση . Οι σφαίρες του Αθανασάκη τελειώνουν . Κυκλώνεται . Είναι τώρα άοπλος . Οι Γερμανοί τον εκτελούν με τα πολυβόλα .
- Η επιστροφή παρά την χαρά της επιτυχίας σου έκαιγε την καρδιά . Δίπλα μου , ένα Χαρικαίην πήρε φωτιά . Πιο κάτω άλλο . Στην άκρη του σχηματισμού ένα τρίτο το σκέπασε καπνός . Άκουσα το συνθηματικό Μαίη Νταίη που σήμαινε ότι κάποιος έπεφτε στην θάλασσα . Στην επιστροφή δεν υπήρχε απαγόρευση στις συνεννοήσεις .
- Στην τσέπη του Βολανάκη που είχε σκοτωθεί , βρέθηκε το κρύσταλλο του σκοπευτικού του μαζί με ένα θραύσμα αντιαεροπορικού .
- Την άλλη μέρα και την παράλλη , τα συμμαχικά ραδιόφωνα χάλασαν τον κόσμο σε επαίνους για την πρωτοφανή , την ριψοκίνδυνη τόλμη των Ελλήνων πιλότων. Και ο αρχηγός των αεροπορικών δυνάμεων Μέσης Ανατολής Κάννιγκαμ στην ημερήσια διαταγή του ανέφερε το κατόρθωμα των Ελλήνων , ως παράδειγμα προς μίμηση.

ΑΚΟΥ ΖΑΦΕΙΡΗ


Συνεργασία με τους φορείς του τόπου ο Χορευτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Μαυροματίου ( ΤΟ ΜΑΥΡΟΜΑΤΙ) οργάνωσε εκδηλώσεις στο Δημοτικό Διαμέρισμα Μαυροματίου με διάφορα θέματα ( χορευτικά – χορωδίες, εκδηλώσεις για μικρούς και μεγάλους).
Για αυτό αξίζουν συγχαρητήρια στο συμβούλιο του συλλόγου γυναικών Μαυροματίου.
Εμείς όμως θα μείνουμε στην εκδήλωση που έγινε στο πνευματικό κέντρο του χωριού και αφορούσε τις τρεις χορωδίες ( Μαυροματίου, Ακραιφνίου, και Τανάγρας). 
Επειδή τώρα είναι και ο μήνας Ιούλιος που γίνονται οι εκδηλώσεις μπορούμε να τονίσουμε ότι οι χορωδίες έδωσαν μπροστά στην κατάμεστη αίθουσα από κατοίκους του Μαυροματίου και της γύρω περιοχής τις εξετάσεις τους. 
Ακούσαμε την χορωδία του Μαυροματίου να μας τραγουδούν με θαυμάσιο τρόπο Έντεχνα τραγούδια .
Η χορωδία του Ακραιφνίου να μας εντυπωσιάζουν με το να μας τραγουδούν καντάδες. 
Και τέλος την χορωδία του χωριού μας Τανάγρα Θηβών που την εποπτεία της , την έχει ο Σύλλογος Γυναικών Τανάγρας (ΟΙ ΤΑΝΑΓΡΑΙΕΣ) την απολαύσαμε με το να μας τραγουδούν με αριστουργηματικό τρόπο τραγούδια του Μάνου Λουϊζου. 
ΑΝ Μ΄ΑΚΟΥΣ ΖΑΦΕΙΡΗ.

Ακόμη και οι πατριώτες μας από το Βέλγιο ήρθαν για να συμβάλουν αλλά και να χειροκροτήσουν τα παιδιά που έλαβαν μέρος στην εκδήλωση . 
Να τονίσουμε ότι και στις τρεις χορωδίες δάσκαλος είναι ο φίλος Ιεροψάλτης από την Θήβα, Σταμάτης Φουντουζής. 
Στο τέλος της εκδήλωσης το χορευτικό τμήμα του χωριού Μαυρομάτι μας εξέπληξε με το συρτάκι και τα ζεμπέκικα. 
Αξίζουν συγχαρητήρια βέβαια στον δάσκαλο Σταμάτη Φουντουζή αλλά και στον μέλος της χορωδίας Τανάγρας Χρήστο Σιαμπάνη για τα ζεμπέκικα τραγούδια που τραγούδησαν .
Να μην ξεχάσουμε βέβαια και τα παιδιά που ήσαν στα μουσικά όργανα και συνέβαλαν ώστε η εκδήλωση να γίνει ακόμη πιο θαυμάσια , και πιο απολαυστική. 
Μετά το τέλος της εκδήλωσης το συμβούλιο του συλλόγου γυναικών Μαυροματίου παρέθεσε γεύμα στα μέλη των συλλόγων , και έτσι τελείωσε μια ωραία βραδιά, που το Μαυρομάτι μέσα από αυτές τις εκδηλώσεις που οργάνωσαν οι γυναίκες του χωριού δίδαξαν πολιτισμό. 
Συγχαρητήρια και ευχαριστούμε για την φιλοξενία.
ΖΑΦΕΙΡΗ…
Στις 7 Ιουλίου το απόγευμα μνήμη της Αγίας Κυριακής οι κάτοικοι της Ενορίας του χωριού μας επισκέφτηκαν στα Καμπιά της Ευβοίας τον ναό της , προσευχηθήκαμε, ο παπα Ηλίας έκανε την αρτοκλασία , ήπιαμε το καφεδάκι μας κάτω από τα πεύκα στο γειτονικό μαγαζί που υπήρχε. 
Στο τέλος φυσικά παρακολουθήσαμε και την παράκληση που έκανε ο Ιερέας του ναού. Φεύγοντας με τις καλλίτερες εντυπώσεις από αυτό το χώρο πήραμε το δρόμο της επιστροφής με πρώτη στάση στην Στενή , για να πιούμε το καλό νερό που έχει, να φάμε, και να γυρίσουμε στο χωριό , αφού αισθανόμασταν ότι περάσαμε υπέροχα ένα ωραίο απόγευμα μετά το προσκύνημα στην Αγία Κυριακή στα Καμπιά. 
ΚΑΙ ΠΟΥ ΛΕΣ ΖΑΦΕΙΡΗ…
Οι Ταναγραίες ετοιμάζονται, οργανώνονται, βάζουν τα σχέδια ώστε το Σάββατο το βράδυ στις 23 Αυγούστου πραγματοποιήσουν την φεγγαράδα. Μια γιορτή που την έχουν ξεκινήσει εδώ και τρία χρόνια , και θέλουν με την βοήθεια και την συμπαράσταση όλων να γίνει θεσμός, και να γίνεται κάθε χρόνο.
Εμείς θα περιμένουμε για να χειροκροτήσουμε, να δούμε τις εκπλήξεις που μας επιφυλάσσουν οι Ταναγραίες, και φυσικά να τις συγχαρούμε για το αποτέλεσμα.
Καλή επιτυχία λοιπόν. 
ΚΟΙΤΑΞΕ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΖΑΦΕΙΡΗ…
Όπως και εσύ πιστεύω ότι παρακολούθησες το παγκόσμιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου που έγινε στην Βραζιλία. Η Βραζιλία μπορούμε να πούμε ότι κατά την διάρκεια των αγώνων ήταν το ποδοσφαιρικό κέντρο της γης, αφού αγωνίστηκαν ομάδες από όλο τον κόσμο με αντικειμενικό σκοπό, κάποια ομάδα να πάρει το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου. 
ΕΓΩ ΖΑΦΕΙΡΗ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ…
Το ίδιο συνέβη φίλε μου και στην Καλλιθέα Βοιωτίας που ο Πολιτιστικός Σύλλογος Καλλιθέας Θηβών ΣΙΔΕΣ Οργάνωσαν διήμερο πολιτιστικών εκδηλώσεων μπροστά στο αύλιο χώρο της εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου. Ήταν ένα παγκόσμιο φεστιβάλ χορού, αφού συμμετείχαν χορευτικά από όλο τον πλανήτη. Για αυτό τον λόγο η Καλλιθέα από εφέτος έχει τα σκήπτρα παιρνοντας θέση, για το παγκόσμιο πρωτάθλημα χορευτικών συγκροτημάτων αφού οργάνωσε ο σύλλογος ΣΙΔΕΣ το διήμερο φολκλορικό φεστιβάλ χορού με το να λάβουν συμμετοχή χορευτικά από την περιοχή μας χορευτικά από την Γεωργία και δύο χορευτικά από την Αφρική. 
Πιστεύω ότι οι οργανωτές θα συνεχίζουν και στο μέλλον να δημιουργούν τέτοιες εκδηλώσεις με την ευχή όλων να πραγματοποιούνται εντός και εκτός Ελλάδος.
Συγχαρητήρια στους δασκάλους των χορευτικών.
Συγχαρητήρια στους οργανωτές.
ΟΜΩΣ ΖΑΦΕΙΡΗ… 
Αισθάνομαι τη υποχρέωση να αναφερθώ επειδή πέρασαν 71 χρόνια που στις στις 23 Ιουλίου 1943 σκοτώθηκε ο Αεροπόρος του χωριού μας Αθανασάκης Ελευθέριος, που έγραψε με χρυσά γράμματα μαζί με τους 218 χειριστές που έλαβαν μέρος στην επιχείρηση Θέτις , Ιστορία δόξας για την αεροπορία μας,
και να τονίσω με παράπονο ότι πέρασαν 71 χρόνια χωρίς να δούμε την προτομή του σε κάποιο χώρο του χωριού του.
71 χρόνια πέρασαν χωρίς η τοπική αυτοδιοίκηση η κάποιος άλλος φορέας να ασχοληθεί με αυτό το θέμα. Όμως εφέτος φίλε μου οργανώνεται ο 3ος Ημιμαραθώνιος Αθανασάκειος δρόμος αντοχής προς τιμήν του από τους φορείς του τόπου και εδώ θέλουμε να δώσουμε συγχαρητήρια στους οργανωτές. 
Να παρακαλέσουμε φίλους δρομείς αλλά και αθλητικούς συλλόγους να συμμετάσχουν στον Ημιμαραθώνιο 21 χιλιομέτρων προς τιμήν των αεροπόρων μας ΑΘΑΝΑΣΑΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ από την Τανάγρα Θηβών και ΜΠΕΣΥΡΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ από την Γαβαλού Αίτωλο Ακαρνανίας, του πρώτου πεσόντα αεροπόρου από την γειτονική μας αεροπορική βάση 114 ΠΤΕΡΥΓΑ ΜΑΧΗΣ που έπεσε το έτος 1957.

ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΩΝ ΑΕΡΟΣΚΑΦΩΝ F104 starfighter.


Το 1960 η Κυβέρνηση, ύστερα από ομόφωνη απόφαση του ΑΣΑ της Αεροπορίας, υπέβαλε το αίτημα στις Η...ΠΑ να εφοδιαστούν 5 Μοίρες με F-104G Starfighter. Ο εφοδιασμός θα γινόταν μέσω MAP, όπως γίνονταν άλλωστε και όλες οι προμήθειες πολεμικού υλικού. 
Όπως είπαμε και πιο πάνω οι ΗΠΑ ανακοίνωσαν ότι έκαναν δεκτό το αίτημα αυτό στις 20 Ιανουαρίου 1961. Ήταν μια από τις τελευταίες αποφάσεις της προεδρίας Eisenhower. Κάποια στιγμή όμως, το 1962 όταν πρόεδρος ήταν ο J.F.Kennedy, το πρόγραμμα τροποποιείται και γίνεται γνωστό στην Ελλάδα ότι τελικά δύο μόνο Μοίρες θα πάρουν F-104G ενώ οι άλλες τρεις θα εφοδιαστούν με Northrop F-5A και B Freedom Fighter. Το Δεκέμβριο του 1962 στέλνονται στις ΗΠΑ 63 τεχνικοί αξιωματικοί και υπαξιωματικοί για να εκπαιδευτούν στα νέα αεροσκάφη. Τον Απρίλιο του 1963 πηγαίνουν στις ΗΠΑ προκειμένου να εκπαιδευτούν ως εκπαιδευτές οι Επισμηναγοί Παναγιώτης Αναγνώστου και Πέτρος Μαρίνος. Το Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς θα φτάσουν εκεί, για τον ίδιο λόγο, οι επίσης Επισμηναγοί Χρήστος Ευσταθίου και Εμμανουήλ Παπαδημητρόπουλος. Είχε αποφασιστεί ότι οι Μοίρες που θα εφοδιάζονταν θα ήταν η 335 και 336 Μοίρες Κρούσης που ως τότε πετούσαν με Republic F-84F Thunderstreak. Και οι δύο θα υπάγονταν στην 114 Πτέρυγα Μάχης.

Στα μέσα Μαρτίου του 1964 φτάνει στον Φαληρικό όρμο ένα μάλλον παράξενο στην όψη πλοίο. Έχει αμερικανική σημαία και το γκρίζο χρώμα των πολεμικών. Δεν είχε κανενός είδους οπλισμό. Είχε κατάστρωμα όπως τα αεροπλανοφόρα που ήταν ασφυκτικά γεμάτο με αεροπλάνα σε περιτύλιγμα!.. Λεγόταν USNS Croatan είχε κωδικό AKV 4322 και ανήκε στην Military Sea Transport Service του Ναυτικού των ΗΠΑ. Ήταν ένας παλαίμαχος του Β΄ Π.Π. Αεροπλανοφόρο συνοδείας της κλάσης Bogue, με εκτόπισμα 9,800tons. Το πλοίο αυτό έφερνε στην Ελλάδα τα πρώτα F και TF-104G Starfighter. Τα αεροπλάνα τα ξεφόρτωνε σε μαούνες που τις έπαιρναν ρυμουλκά και τις έφερναν στο μικρό τότε λιμανάκι του Δέλτα του Φαλήρου. Με ελκυστήρες πήγαιναν στο διπλανό Κρατικό Εργοστάσιο Αεροπλάνων. Στο ΚΕΑ τους αφαιρούσαν την προστατευτική επικάλυψη και τα έστελναν, πάλι βέβαια οδικώς, στο αεροδρόμιο του Ελληνικού23. Από εκεί, μετά τις τελικές ρυθμίσεις, απογειώνονταν με προορισμό την 335 ΜΚ στην Τανάγρα.

Στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου εκείνης της χρονιάς, μια έκπληξη περίμενε τους Αθηναίους. Ένας οξύς και δυνατός θόρυβος τους έκανε να στρέψουν το κεφάλι προς τον ουρανό. Ήταν το ΤF-104G με τα στοιχεία 62-12272/FG-272 που έκανε διελεύσεις πάνω από τον άξονα Σύνταγμα-Ομόνοια. Ήταν η πρώτη δημόσια εμφάνιση ελληνικού Starfighter. Την Πέμπτη 16 Απριλίου 1964 γίνεται στο Ελληνικό η τελετή ένταξης των F-104G. Πιο επίσημη δεν μπορούσε να γίνει. Παρόντες ήσαν: ο τότε Βασιλιάς Κωνσταντίνος, ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου, οι περισσότεροι Υπουργοί και φυσικά ο Πρεσβευτής των ΗΠΑ.

Στις 6 ΜαΪου επιστρέφουν από τις ΗΠΑ οι Ευσταθίου και Παπαδημητρόπουλος.
Δύο ημέρες αργότερα -στις 8- κοντά στην Οινόη πέφτει το πρώτο ελληνικό Starfighter. Ήταν το 62-12272/FG-272, το ΤF-104G δηλαδή που είχε κάνει την πρώτη δημόσια εμφάνιση. Σκοτώνονται και οι δύο χειριστές του, οι Επισμηναγοί Παναγιώτης Αναγνώστου και Πέτρος Μαρίνος, Διοικητής και Αξιωματικός Επιχειρήσεων αντίστοιχα της 335 Μοίρας Κρούσης. Μένουν έτσι μόνο δύο εκπαιδευτές. Τότε θα έλθουν δύο αμερικανοί εκπαιδευτές, οι Crenshaw και Mumme. Το Δεκέμβριο του 1964 το Croatan φέρνει άλλο ένα φορτίο F-104G που θα δοθούν στην 336 ΜΚ. Στις 19 Ιουνίου 1965 σκοτώνεται στην Τανάγρα ο Υποσμηναγός Στυλιανός Νικολάου της 335 ΜΚ. Το αεροπλάνο του ήταν το 63-12726/FG-726. Έναν περίπου μήνα αργότερα, στις 15 Ιουλίου, θα υπάρξει ένα άλλο πλήγμα για την 335. Ο Διοικητής της Αντισμήναρχος Χρήστος Ευσταθίου θα χάσει τη ζωή του όταν βρισκόταν στην άλλη μία πτώση F-104G, ήταν το 63-12304/FG-304. Ευτυχώς αυτή τη φορά ο χειριστής του Υποσμηναγός Παπαθανασίου θα χρησιμοποιήσει με επιτυχία το κάθισμα C-2.

Τέσσερα δυστυχήματα, τα τρία θανατηφόρα, με τέσσερις νεκρούς, μέσα σε δεκαεννέα μήνες, για ένα νέο αεροπλάνο, είναι οπωσδήποτε πολλά. Τι στιγμή μάλιστα που η πανευρωπαϊκή κατακραυγή εναντίον του είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της. Ο ελληνικός Τύπος χωρίς πολλά πολλά -ποτέ άλλωστε δεν ισχυρίσθηκε ούτε ο ίδιος ότι τα δημοσιεύματά του αποτελούν υποδείγματα πρωτοτυπίας ή πλήρως τεκμηριωμένης άποψης- υιοθέτησε τους χαρακτηρισμούς (ιπτάμενα φέρετρα κ.λπ). Πρέπει βεβαίως να πούμε ότι η διαμάχη που είχε ξεσπάσει ποτέ δεν έγινε πρώτο θέμα. Σ’ αυτό βοήθησαν η όχι και τόσο ομαλή πολιτική κατάσταση που υπήρχε τότε, όσο και το ότι και τα δύο μεγάλα κόμματα της εποχής, η Ένωση Κέντρου και η ΕΡΕ, είχαν δείξει εμπράκτως ότι προτιμούσαν το Starfighter από το Freedom Fighter.

Την Τρίτη 9 και την Τετάρτη 10 Ιουνίου 1964 συζητήθηκαν δύο επερωτήσεις βουλευτών σχετικά με τα δύο αυτά αεροπλάνα. Στην πρώτη επερωτών ήταν ο βουλευτής Λασιθίου της Ένωσης Κέντρου, Κωνσταντίνος Κωνιωτάκης. Ήταν Υποπτέραρχος ε.α., είχε διατελέσει Αρχηγός ΑΤΑ αλλά και μετείχε στην ελληνική αντιπροσωπεία στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ24 όταν είχαν ζητηθεί τα F-104G. Ρωτούσε λοιπόν τον υπουργό Εθνικής Άμυνας γιατί η Κυβέρνηση, της Ένωσης Κέντρου, δέχτηκε να εφοδιασθούν δύο Μοίρες της Αεροπορίας με Starfighter και τρεις με Freedom Fighter. 
Όπως είπαμε και πιο πάνω ο αρχικός σχεδιασμός ήταν για πέντε Μοίρες με Starfighter. Ο υπουργός -ήταν ο Πέτρος Γαρουφαλιάς- πιστός στην παράδοση, που και σήμερα καλά κρατεί, ουσιαστικά δεν απάντησε επικαλούμενος τις τεταμένες σχέσεις με την Τουρκία. Από την αγόρευσή του όμως βγαίνει σαφώς το συμπέρασμα ότι αυτός και η Κυβέρνηση προτιμούσαν το Starfighter αλλά… “Δεν έχει σχέσιν η Κυβέρνησις, διότι δεν είναι ο προϋπολογισμός εκείνος ο οποίος παρέχει την πίστωσιν διά την αγοράν των αεροπλάνων. Είναι υλικόν το οποίον προσφέρεται δωρεάν από την Αμερικήν. Ή θα το δεχθώμεν το υλικόν αυτό ή θα διατυπώσωμεν παράκλησιν αλλαγής η οποία εάν δεν γίνη δεκτή, θα μας τεθή το δίλημμα να πάρωμεν αυτά που μας δίδουν” .Την επομένη ημέρα ήταν η σειρά του βουλευτή Δράμας της ΕΡΕ, Κλέαρχου Δαμιανού, με το ίδιο θέμα. Ανήκοντας στην Αντιπολίτευση προσπαθεί να δώσει στο θέμα και κομματική χροιά. Αναφέρει ότι από το 1963 εφημερίδες φιλικές προς την Ένωση Κέντρου, είχαν αρχίσει να εκθειάζουν τα F-5. Μάλιστα, κατήγγειλε, ότι ένας εκπρόσωπος της Northrop, κάποιος Στέργιος Δημητριάδης, «…ήλθεν εις την Ελλάδαν και ότι διέθετε 500 χιλ. δολ. διά να επηρεάση». 
Ο υπουργός και πάλι κατέφυγε σε αοριστολογίες. Μάλιστα προσπάθησε να μεταθέσει τις ευθύνες στην Αντιπολίτευση. Την εποχή που αυτή ήταν Κυβέρνηση, το 1963, ανέχτηκε τις ενέργειες του Αντιπτεράρχου Κωνσταντίνου Μαργαρίτη όταν αυτός ήταν Αρχηγός του ΓΕΑ και, μετά την αποστρατεία του, Αεροπορικός Ακόλουθος στις ΗΠΑ, που αποσκοπούσαν στην προμήθεια των F-5.
Κανένας δεν μπόρεσε να καταλάβει ότι ήταν μια απόφαση καθαρά του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ. Υπουργός τότε ήταν ο Robert S. McNamara. Πριν γίνει υπουργός ήταν πρόεδρος της Ford, ο πρώτος που δεν ανήκε στην ομώνυμη οικογένεια, έχοντας φτάσει τόσο ψηλά εφαρμόζοντας σκληρές μεθόδους περιορισμού του κόστους που είχαν αποτέλεσμα την ανάκαμψη αυτού του κολοσσού. Την ίδια πολιτική εφάρμοσε και στο Υπουργείο του. Αποτέλεσμα ήταν η αναθεώρηση του εξοπλισμού που θα δινόταν μέσω MAP. Όταν λοιπόν το F-104G Starfighter είχε κόστος $ 1,359,000 ενώ το F-5 Freedom Fighter μόνο $ 756,000, είναι προφανές τι θα γινόταν.
Πολύ γρήγορα όμως η εικόνα που είχε δημιουργηθεί με τα πρώτα ατυχήματα ανατράπηκε. Η Αεροπορία πήρε δραστικά μέτρα που έφεραν το επίπεδο των ατυχημάτων με F-104G σε όρια όχι απλώς αποδεκτά αλλά και υποδειγματικά για όλες τις Αεροπορίες που το χρησιμοποιούσαν. Αυτό είναι ένα ακόμα επίτευγμα της Ελληνικής Αεροπορίας που έχει περάσει στη ζούλα.

Στον επιχειρησιακό τομέα τώρα. Στις 19 Δεκεμβρίου 1966 η 336 ΜΚ φεύγει από την 114 ΠΜ και την Τανάγρα και πηγαίνει στην 116 Σμηναρχία Μάχης, στον Άραξο. Το 1972 παραχωρούνται, πάλι μέσω MAP, εννέα F-104G και ένα TF-104G. Δεν ήταν καινούρια. Υπηρετούσαν ως τότε με την ισπανική Αεροπορία. Στις 30 Ιουνίου 1977 η 335 ΜΚ μεταστάθμευσε, και αυτή, στην 116 Πτέρυγα Μάχης.
Από το 1981 αρχίζουν να παραλαμβάνονται γερμανικά F, RF και TF-104G. Είναι η εποχή που αρχίζουν να αποσύρονται από τη Luftwaffe. Την άνοιξη του 1983 παραλαμβάνονται δέκα F-104G από την Ολλανδία. Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80 ο Άραξος κυριολεκτικά θα πλημμυρίσει από πρώην γερμανικά Starfighter. Πολλά θα πάνε κατευθείαν για ανταλλακτικά. Όλα τα RF-104G27 υπάγονται στην 335 ΜΚ όπου και θα αποτελέσουν το ένα από τα δύο Σμήνη της.

Τα ελληνικά Starfighter θα ταράξουν τα νερά σε δύο περιπτώσεις: Στις 14 Δεκεμβρίου 1991 στη γιορτή που έγινε στον Άραξο για τα πεντηκοστά γενέθλια της 335, εμφανίστηκε το 63-12720/FG-720 βαμμένο σύμφωνα με το έμβλημα της Μοίρας δηλαδή «Τίγρης». Το αεροπλάνο αυτό είχε κατασκευαστεί από την Canadair και είχε πετάξει με ισπανικά χρώματα, ως C.8-05, πριν γίνει ελληνικό.
Στις 31 Μαρτίου 1993 ένα άλλο F-104G κέρδισε τις εντυπώσεις. Ήταν το 7151, πρώην γερμανικό «22+70», που εντάχθηκε στην Πολεμική Αεροπορία το 1982. Βασίζεται και αυτό στο έμβλημα της 336. Το όνομά του είναι «Όλυμπος». Έργα του Σμηνάρχου Νίκου Μανουσάκη, που πετούσε Starfighter ως την απόσυρσή τους, αποτελούν αντικείμενα θαυμασμού. Είναι κρίμα που τα αεροπλάνα αυτά δε χρησιμοποιήθηκαν για να προβάλουν την Πολεμική Αεροπορία σε διεθνές επίπεδο, μετέχοντας σε διεθνείς αεροπορικές επιδείξεις. Μόνο ο «Όλυμπος» τον Σεπτέμβριο του 1992 πέταξε, σε μία ανταλλαγή Μοιρών, ως την Ιταλία. Αμέσως οι φωτογραφίες του κυκλοφόρησαν σε όλα τα αεροπορικά περιοδικά με κολακευτικότατα λόγια. Και τα δύο βρίσκονται σήμερα στο Τατόι. Συγκαταλέγονται στα εκθέματα του Μουσείου της Αεροπορίας.

Από την άνοιξη του 1964 ως την άνοιξη του 1993, επί 29 δηλαδή χρόνια, τα ελληνικά Starfighter συμπλήρωσαν 224,489 ώρες πτήσης. Την περίοδο αυτή σκοτώθηκαν 16 χειριστές τους. Μια από τις καλύτερες αν και πάντοτε τραγικές αναλογίες διεθνώς. Όμως η ιστορία του Starfighter έχει και τις σκοτεινές της πλευρές. Το 1975, o Ernest F.Hauser, πρώην υπάλληλος της Lockheed και στενός φίλος του Franz Josef Strauss, δήλωσε ότι η πώληση των F-104G δεν ήταν καθόλου καθαρή υπόθεση. Πιο συγκεκριμένα είπε ότι η Lockheed είχε καταθέσει στους τραπεζικούς λογαριασμούς της Μπαβαρικής Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης το ποσό των 12 εκατομμυρίων δολαρίων, προκειμένου να επιλεγεί το αεροπλάνο της. Φυσικά ξέσπασε σκάνδαλο και άρχισαν, σε παγκόσμιο επίπεδο έρευνες. 
Στη Γερμανία δεν αποδείχτηκε τίποτε σε βάρος του Strauss. Οι περισσότεροι φάκελοι που αφορούσαν την αγορά των F-104, είχαν καταστραφεί. Διαπιστώθηκε πάντως ότι είχαν γίνει τρομερές σπατάλες γύρω από αυτά. Μια ήταν ότι είχαν αγοραστεί ανταλλακτικά που επαρκούσαν για 100 χρόνια! Στην Ολλανδία οι έρευνες άγγιξαν τον πρίγκιπα Βερνάρδο, σύζυγο της βασίλισας Τζουλιάνα. Παραδέχτηκε ότι είχε δεχτεί κάποια «δώρα» από τους ανθρώπους της Lockheed προκειμένου να «σπρώξει» την υπόθεσή τους. Παραιτήθηκε από τα στρατιωτικά του αξιώματα και γλίτωσε τη δίκη λόγω ασυλίας. Στην Ιταλία και το Βέλγιο πολιτικοί είδαν τις σταδιοδρομίες τους να καταστρέφονται, κάποιοι πήγαν φυλακή, λόγω του «σκανδάλου Lockheed». Στην Ιαπωνία ο πρωθυπουργός της Τακουέι Τανάκα παραιτήθηκε και καταδικάστηκε. Στις ΗΠΑ η Lockheed καταδικάστηκε σε βαριά πρόστιμα, ενώ στελέχη της φυλακίστηκαν. Στην Ελλάδα οι έρευνες πολύ γρήγορα έδειξαν ότι δεν υπήρξε χρηματισμός ή άλλου είδους παρανομία σχετικά με τα F-104.
Τι ήταν όμως αυτό το αεροπλάνο που τόσο θόρυβο ξεσήκωσε; Κάποιοι το αντιπαθούσαν. Οι χειριστές του το λάτρευαν. Όλοι συμφωνούσαν ότι ήταν ένα καταπληκτικό αεροπλάνο που είχε ένα, αλλά για πολλούς μοιραίο, ελάττωμα: Δε συγχωρούσε λάθη. Όπως και να έχει το πράγμα γεγονός είναι ότι επί 20 χρόνια βασίστηκε πάνω του, με επιτυχία μάλιστα, η αεροπορική άμυνα της Ευρώπης.

(Από το αρχείο του περιοδικού ΠΤΗΣΗ & ΔΙΑΣΤΗΜΑ)